Η Σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια νόσος που συχνά έχει ως αποτέλεσμα την μείωση της λειτουργικότητας του πάσχοντος ατόμου προσωπικά, επαγγελματικά αλλά και κοινωνικά. Κυρίαρχο ρόλο στην αντιμετώπιση της Σχιζοφρένειας αποτελεί η λήψη φαρμακευτικής αγωγής, ιδιαίτερα των αντιψυχωτικών φαρμάκων, σε συνδυασμό με τις κατάλληλες κάθε φορά ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις. Λόγω του ότι ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών δεν συμμορφώνονται με την θεραπεία τους, τα ενέσιμα αντιψυχωτικά μακράς δράσης προσφέρουν θετικά αποτελέσματα στην πορεία και στα διάφορα μεταβατικά στάδια της νόσου, υποστηρίζοντας έτσι το γενικότερο επίπεδο της ζωής του ατόμου.
Πριν την έναρξη της θεραπείας, ο ασθενής πληροφορείται από τον υπεύθυνο Ψυχίατρο σε συνεργασία με τον Νοσηλευτή Ψυχικής Υγείας, τόσο για τα οφέλη όσο και για τους κινδύνους της θεραπευτικής αυτής επιλογής καθώς και για την διαδικασία – συχνότητα χορήγησης των ενέσιμων σκευασμάτων η οποία συνήθως αναμένεται να καθοριστεί σε 1 με 2 φορές μηνιαίως. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι, ο ασθενής να κυμαίνεται σε σχετικά σταθερή ψυχική κατάσταση καθώς και να παρουσιάζει χαμηλή βαθμολογία σε όλες τις κλίμακες αξιολόγησης κινδύνου.
Ακολουθεί ψυχιατρική εκτίμηση του ασθενούς και του ατομικού του ιστορικού υγείας. Η χορήγηση των Depot φαρμάκων γίνεται με προγραμματισμένο ραντεβού όπου ο ασθενής κάθε φορά αξιολογείται για:
-την αποτελεσματικότητα της θεραπείας
-πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες, παρενέργειες
-αλλαγές στην συμπεριφορά, σημάδια υποτροπής
-συμμόρφωση στην θεραπεία, επίπεδο σωματικής υγείας
Επιπλέον, γίνεται παρακολούθηση και καταγραφή της ψυχικής κατάστασης του ασθενούς ανά τακτά μεσοδιαστήματα αντίστοιχα με τα προβλεπόμενα για την χορηγούμενη θεραπεία και ο ίδιος ενημερώνεται για το ποιες ενέργειες χρειάζεται να ακολουθήσει αν παρατηρήσει κάποιο ανησυχητικό σύμπτωμα.
Ας σημειωθεί ότι, κρίνεται σημαντική η συμφωνία της κουλτούρας και των αναγκών του ασθενούς, καθώς και του φροντιστή του, με την ”φιλοσοφία” της διαδικασίας της ανωτέρω θεραπείας. Ως εκ τούτου η ανάγκη για εξατομικευμένη φροντίδα κατά την χορήγηση των ενέσιμων αντιψυχωτικών μακράς δράσης οδήγησε στην δημιουργία κλινικών Depot όπου και γίνεται η χορήγηση των ενέσιμων σκευασμάτων με την ευθύνη του αρμόδιου εξειδικευμένου Νοσηλευτή Ψυχικής Υγείας.
Συμπερασματικά, ο ρόλος των αντιψυχωτικών φαρμάκων μακράς δράσης, είναι καθοριστικός στην πορεία της Σχιζοφρένειας, αφού περιορίζει σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπής, ενισχύοντας έτσι την δυνατότητα για ένα πιο εύφορο πεδίο κοινωνικής προσαρμογής, στο πλαίσιο πάντα της δεδομένης χρονιότητας της σοβαρής αυτής ψυχικής νόσου.
Επιμέλεια : Στασινή Κατερίνα , Νοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας
Πηγή: Πανεπιστημιακή Ψυχιατρική Κλινική ΓΝΟΚ ”Οι Άγιοι Ανάργυροι” gonkhosp.gr
